شهر اقامت گزيد . اين بيت از اوست : « 1 » جدا ز يار به‌جز درد اشتياق ندارم * اجل بيا كه دگر طاقت فراق ندارم [ 253 ] سيّد سيداى اول دو شاعر مشهور به نامهاى سيداى اول و دوم از سرزمين ادب‌پرور بلخ برخاسته‌اند كه هريك از مشاهير عصر خود بشمار مىرفته‌اند . سيداى اول در قرن دهم هجرى مىزيست و به دربار گستن قراسلطان پسر جانى بيگ ، حاكم بلخ ، راه يافت و از جمله شعراى دربار بشمار مىرفت . گفته شده كه در سال 496 ه . ق . حاكم بلخ عمارتى در شهر بلخ بنا كرد و مولانا سيدا كه از فضلا و شعراى زمان خود بود ، در مورد آن عمارت ابياتى سرود : در ارگ قلعهء بلخ ، عالى عمارتى ساخت * تا آب و خاك باشد بادا بناى منزل تاريخ و نام بانى پرسيدم از خرد گفت * بانى و سال تاريخ گستن قراى عادل به قرار اطلاع از مولانا سيداى اول بيش از اين آثارى به دست نيامده و احتمالا آثار او از ميان رفته است . « 2 » [ 254 ] سيّد سيداى دوم آخوند ملّا سيّد سيدا اصلا از اعراب ديار بلخ و يكى از شعراى دربار عبد العزيز خان

--> ( 1 ) - تذكرهء مجالس النفائس ، ص 88 . ( 2 ) - مجله آريانا ، سال نهم ، ص 13 .